ไปต่อ หรือพอแค่นี้? (ภาคจบ)

ตำกันต่อกับ pulse check mini guide ภาคสอง ตอนที่แล้วเราได้เกริ่นว่า pulse check คืออะไร สำคัญอย่างไร ซึ่งบอกเลยว่าดีย์เว่อร์ กลับไปหาอ่านดู (ไม่ค่อยเลยแม่ ขายของตัวเองสุดฤทธิ์) มาว่ากันต่อกับเทคนิคการทำ pulse check ตอนจบที่จะทำให้เราเข้าใจภาพ และบทบาทของพวกเราเหล่า HR และ training มากขึ้น มาค่ะ!
เทคนิคในการทำ pulse check เพิ่มเติม
Ask less, listen more
ถามให้น้อย ฟังให้เยอะ ข้อนี้เหมือนจะง่าย สบาย ๆ แค่นั่งฟัง แล้วถามคำถามบางจังหวะ (ใช้เซ็ทคำถามที่ไกด์ไว้ให้ในตอนก่อน) แต่เอาเข้าจริง ๆ ไม่ง่ายเลยอะ ยากมาก ยิ่งพวกเราชาว HR training ส่วนใหญ่มีคาแรคเตอร์เข้ากับคนอื่นง่าย เม้ามอยไปเรื่อย จะให้มานั่งฟังเก็บข้อมูลอย่างเดียวมันก็ไม่ใช่ บางทีร่วมโศกกับน้องไปอีก ออกมาจากห้อง อยากลาออกเป็นเพื่อนน้องอะไรอย่างงี้ก็มี ก็ต้องอุเบกขาให้เป็น วางใจกลาง ๆ เข้าใจ เราไม่ใช่น้องบอทนี่นาที่จะให้ไม่รู้สึกรู้สา แต่นี่คือบทบาทและหน้าที่ก็แสดงไป แต่อย่าอินเกิ๊น
อีกอย่างที่อยากเน้นมาก คือ โปรดฟังอย่างตั้งใจ และแสดงออกว่าเราสนใจในเรื่องราวของเขา ไม่ใช่ฟังไป ไถมือถือไปด้วย หรือพิมตอบเมลเป็นระยะ ๆ ไม่คูลเลยค่ะ ชั้นพูดเลยนะอันนี้ไม่ใช่เป็น HR training ด้วยจิตวิญญาณ มาแต่ร่างทรง เบื่อมาก เลิกได้เลิกนะ
Keep track and collect data
พอฟังอย่างตั้งใจ เราจะได้ข้อมูลมาประกอบเรื่องราวในการนำเสนอได้ย่างเพียงพอ อาจต้องทำเป็น log book เพื่อ track progress ว่าน้องคนนี้ คุยวันที่ 15 เป็นไง คุยวันที่ 30 ดีขึ้นไหม คุยวันที่ 45 โอเคแล้วเนอะสับต่อได้รัว ๆ คือ มันโคตรใช้เวลาอะบอกเลย แต่จำเอาไว้ลูกหลาน… good things take time เน้อ เพราะเรา take พนักงานในแง่ที่เขาเป็น individual และทรีทกันแบบที่มนุษย์เค้าทรีทกัน ซึ่งการทำ survey ให้สิ่งต่าง ๆ เหล่านี้ไม่ได้เลย (เดี๊ยนไม่ได้ด้อยค่า survey นะคะ แต่บางเรื่องที่เราต้องการให้คุณค่าโปรดสละเวลาและใช้ใจในการทำมันเนอะ)
Keep it private and personal
โปรดทำให้เป็น safe environment ที่พวกเขารู้สึกอยากเล่า อยากบอก หากเราคุยกันอย่างเปิดใจมากพอ บางข้อมูลที่พนักงานเล่าให้เราฟัง มันคือ แบบ เห้ย สุดยอดอะ เอามาต่อยอดพัฒนาองค์กรได้อีกมากมาย หรือบางเรื่อง มันล่อแหลม หมิ่นเหม่ ก็จงทำตัวเป็น HR ที่ดี ไม่มาเล่า เม้าท์ต่อกันสนุกปาก ใจเขาใจเราเนอะ
เอาล่ะ จบแล้ว สำหรับ pulse check mini guide ไสหัวออกไปช่วยชาวโลกได้ (จบดื้อ ๆ แบบนี้แหละ)
“I’ve learned that people will forget what you said, people will forget what you did but people will never forget how you make them feel”
Maya Angelou
รักนะ
ก๊วยเอง